Bir Gün Mezarlarımızda Güller Açar!

uğur mumcu'nun o sloganlaşmış sözleri vardı dillerde: vurulduk ey halkım unutma bizi! aynı görüşlere sahip olmayan yüzlerce insan, muktedirin tarafında olmayanlara zulüm reva görülmesin diye meydandaydı bu akşam. sevdamızı, özlemimizi anlatan şiirler okundu, şarkılar söylendi. güvercinlerle dolu konak meydanında, hrant dink anıldı. katlini öven şarkıyı yapanlar yoktu ortada, cinayete göz yumduktan sonra terfi alan amirler, komutanlar, tüm bunların köpekleri görünmüyorlardı çevrede. eksiltilen yanlarımızın hesabını sormak istiyorduk artık. yazarın dediği gibi; hrantın sesini her unuttuğumuzda izmirde kürtlere saldırıyorlar, selendide romanları dövüyorlar, edirnede solcu çocukları linç ediyorlar. hrant dink ve daha nicesinin sesini bu kanla beslenen coğrafyadan silmemek için toplandı yüzlerce insan bugün. hepsinin gözleri parıldıyordu. bugün meydanlarda pırlanta gibi parlıyorduk, kan kırmızısı karanfillerimizi sunarken güvercinlere.